النبإ

عَمَّ يَتَساءَلونَ

به نام خداى رحمان و رحيم. - مردم از چه خبر مهمى پرسش و گفتگو مى‌كنند؟ .

عَنِ النَّبَإِ العَظيمِ

از خبر بزرگ قيامت .

الَّذى هُم فيهِ مُختَلِفونَ

كه در آن با هم به جدل و اختلاف كلمه برخاستند (چون پيغمبر (ص) به نزول قرآن سخن از خدا و قيامت آغاز فرمود مؤمن و كافر در صدق و كذبش به مجادله پرداختند اين آيات نازل شد) .

كَلّا سَيَعلَمونَ

چنين نيست كه منكران پنداشته‌اند به زودى (وقت مرگ را) خواهند دانست .

ثُمَّ كَلّا سَيَعلَمونَ

و البته (بر خطاى خود) به زودى آگاه مى‌شوند .

أَلَم نَجعَلِ الأَرضَ مِهٰدًا

آيا ما زمين را مهد آسايش خلق نگردانيديم؟ .

وَالجِبالَ أَوتادًا

و كوه‌ها را ميخ‌هايى در آن نساختيم؟ .

وَخَلَقنٰكُم أَزوٰجًا

و شما را جفت (زن و مرد) آفريديم (تا انس و نشاط و فرزند صالح و بقاى نوع بازيابيد) .

وَجَعَلنا نَومَكُم سُباتًا

و خواب را براى شما مايه قوام حيات و استراحت قرار داديم .

وَجَعَلنَا الَّيلَ لِباسًا

و پرده سياه شب را ساتر (احوال خلق) گردانيديم .

وَجَعَلنَا النَّهارَ مَعاشًا

و روز روشن را براى تحصيل معاش آنان مقرر داشتيم .

وَبَنَينا فَوقَكُم سَبعًا شِدادًا

و بر فراز آنها هفت آسمان محكم بنا كرديم .

وَجَعَلنا سِراجًا وَهّاجًا

و چراغى (چون خورشيد) رخشان بر افروختيم .

وَأَنزَلنا مِنَ المُعصِرٰتِ ماءً ثَجّاجًا

و از فشار و تراكم ابرها آب باران فرو ريختيم .

لِنُخرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَباتًا

تا بدان آب و دانه و گياه برويانيم .

وَجَنّٰتٍ أَلفافًا

و باغهاى پر درخت (و انواع ميوه‌ها) پديد آورديم .

إِنَّ يَومَ الفَصلِ كانَ ميقٰتًا

همانا روز فصل (يعنى روز قيامت كه در آن فصل خصومتها شود) وعده‌گاه خلق است .

يَومَ يُنفَخُ فِى الصّورِ فَتَأتونَ أَفواجًا

آن روزى كه در صور دميده مى‌شود تا شما فوج فوج به محشر وارد شويد .

وَفُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَت أَبوٰبًا

و آسمان گشوده شود پس درهاى متعددى از آن باز شود (تا هر فوجى از درى شتابند) .

وَسُيِّرَتِ الجِبالُ فَكانَت سَرابًا

و كوه‌ها به حركت در آيد و مانند سراب گردد .

إِنَّ جَهَنَّمَ كانَت مِرصادًا

همانا دوزخ در انتظار بدكاران است .

لِلطّٰغينَ مَـٔابًا

آن دوزخ جايگاه مردم سركش و ستمكار است .

لٰبِثينَ فيها أَحقابًا

كه در آن دوران‌هاى متمادى عذاب كشند .

لا يَذوقونَ فيها بَردًا وَلا شَرابًا

هرگز در آنجا قطره‌اى آب سرد و شراب طهور نياشامند (چنان كه در دنيا از علوم انبيا بهره نيافتند) .

إِلّا حَميمًا وَغَسّاقًا

مگر آبى پليد سوزان كه از چرك و خون جهنم است به آنها دهند .

جَزاءً وِفاقًا

كه با كيفر اعمال آنها موافق است .

إِنَّهُم كانوا لا يَرجونَ حِسابًا

زيرا آنها به روز حساب اميد نداشتند .

وَكَذَّبوا بِـٔايٰتِنا كِذّابًا

و آيات ما را از فرط جهالت سخت تكذيب كردند .

وَكُلَّ شَيءٍ أَحصَينٰهُ كِتٰبًا

و حال آنكه هر چيز را ما در كتابى به احصاء و شماره رقم كرده‌ايم .

فَذوقوا فَلَن نَزيدَكُم إِلّا عَذابًا

پس بچشيد (كيفر تكذيب و بدكارى را) كه هرگز بر شما چيزى جز رنج و عذاب دوزخ نيفزاييم (چنان كه شما در دنيا هيچ متنبه نشده و جز بر بدى نيفزوديد) .

إِنَّ لِلمُتَّقينَ مَفازًا

براى متقيان در آن جهان رستگارى و آسايش است .

حَدائِقَ وَأَعنٰبًا

باغهايى سرسبز و انواعى از انگورها .

وَكَواعِبَ أَترابًا

و دختران (زيباى دلربا) كه همه در خوبى و جوانى مانند يكديگرند .

وَكَأسًا دِهاقًا

و جامهايى پر (از شراب طهور) .

لا يَسمَعونَ فيها لَغوًا وَلا كِذّٰبًا

هرگز سخن بيهوده و دروغ نشنوند .

جَزاءً مِن رَبِّكَ عَطاءً حِسابًا

اين (نعمتهاى ابدى) مزدى به عطا و حساب پروردگار تو است .

رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُمَا الرَّحمٰنِ ۖ لا يَملِكونَ مِنهُ خِطابًا

خدايى كه آسمانها و زمين و همه مخلوقاتى كه در بين آسمان و زمين است بيافريده خدايى مهربان است كه در عين مهربانى كسى از قهر و سطوتش با او به گفتگو لب نتواند گشود .

يَومَ يَقومُ الرّوحُ وَالمَلٰئِكَةُ صَفًّا ۖ لا يَتَكَلَّمونَ إِلّا مَن أَذِنَ لَهُ الرَّحمٰنُ وَقالَ صَوابًا

روزى كه آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخيزند و هيچ كس سخن نگويد جز آن كس كه خداى مهربانش اذن دهد و او سخن به صواب گويد .

ذٰلِكَ اليَومُ الحَقُّ ۖ فَمَن شاءَ اتَّخَذَ إِلىٰ رَبِّهِ مَـٔابًا

چنين روز محقق خواهد شد پس هر كه مى‌خواهد، نزد خداى خود (در آن روز) مقام و منزلتى يابد (در راه ايمان و اطاعت بكوشد) .

إِنّا أَنذَرنٰكُم عَذابًا قَريبًا يَومَ يَنظُرُ المَرءُ ما قَدَّمَت يَداهُ وَيَقولُ الكافِرُ يٰلَيتَنى كُنتُ تُرٰبًا

ما شما را از روز عذاب كه نزديك است ترسانيده و آگاه ساختيم روزى كه هر كس هر چه (از نيك و بد) كرده در پيش روى خود حاضر بيند و كافر در آن روز (از فرط عذاب) آرزو مى‌كند كه اى كاش خاك‌ بود (تا چنين به آتش كفر خود نمى‌سوخت) .